چمدان (اجتماعی )


حاصل عمر م ، چمدانم شده 

حاملِ   اندوه و   زیانم   شده 


میروم این بار ز  دنیای خویش

با دل پرغصه ، به فردای خویش 


غصه ام از رفتن امروز نیست 

ناله کنم چون به شبم روز نیست 


روز و شبم تیره شد از عاشقی 

دیده به در خیره شد از عاشقی 


آن همه عشاق کجایند ؟ کو ...

لعل لب و حرمت جام و سبو 


کو دگر آن ساقی و پیمانه کو ؟

مست کجا ؟ عاقل و فرزانه کو ؟


عاشقی امروز ، نشد عاشقی 

نیست به طوفان بلا قایقی 


ساحل آغوش کجا دیده ای ؟ 

غنچه ی احساس کجا چیده ای؟ 


بر غم ما نیست دگر شانه ای 

نیست دگر محرم و هم خانه ای 


آب صداقت همه جا گل شده 

مُهرِ رفاقت همه  باطل  شده 


قامتِ رعنایِ شرافت شکست 

چرخِ نجابت همه در گِل نشست 


مَردیِ  ایام  چه  نامرد  شد 

چهره ی خوبان همگی زرد شد 


مرغ سحر خسته و دلتنگ  شد 

بغض ،،، گلو گیرِ شباهنگ شد 


شام و سحر نیست مرا چون سپهر

نیست مرا بارشی از ماه و مهر 


نیست ، بر اندوه  کسی  دادرس

بار  خدایا !!! تو  به فریاد  رس 


                                #سپهر 


 


منبع این نوشته : منبع
عاشقی  ,شده